![]() |
| Αντώνης Καλογιάννης |
Απόσπασμα από συνέντευξη στη Γιώτα Συκκά.
-- Ήμουν τσαγκάρης. Σ΄ ένα υπόγειο
έφτιαχνα παπούτσια και τραγουδούσα.
-- Εκεί με βρήκε ο Μίκης Θεοδωράκης.
-- Μέσα σε μια βδομάδα τραγουδούσα
στη Μόσχα, στην αίθουσα Τσαϊκόφσκι,
-- τους ''Μοιραίους'' του Κώστα Βάρναλη.
Ήταν τέλος του 1966.
-- Ακολούθησαν 30 συναυλίες σε όλες
τις πόλεις της Σοβιετικής Ένωσης.
-- Τον Μάη του '67 πήγα στο Παρίσι.
-- Άρχισαν οι συναυλίες σε πέντε ηπείρους,
με τη Μαρία Φαραντούρη.
Εκατοντάδες συναυλίες στο εξωτερικό.
-- Περνάνε διάφορα απ' το μυαλό.
Μνήμες, νοσταλγία, μια επιθυμία:
Θα ήθελα να μου ξανασυμβούν αυτά.
-- Δεν πρόσβαλλα τ' αυτιά των άλλων.
Δεν πρόδωσα κανέναν.
-- Δε ζήτησα
από τον εκάστοτε συνθέτη της μόδας
υλικό ανάλογα με το πνεύμα της εποχής.
-- Ποτέ δεν είπα: ''SOS παιδιά,
θα τραγουδήσω στα μεγάλα μαγαζιά,
γράψτε μου κάτι να 'χει μεγάλη απόδοση.''
-- Είμαι περήφανος γιατί δε συμβιβάστηκα,
γιατί δεν απαρνήθηκα αυτό που είμαι.
-- Πορεύτηκα στη νύχτα τραγουδώντας
Σικελιανό, Ελευθερίου, Χριστοδούλου.
Τραγούδια ωραία με λόγο σοβαρό.
-- Μου άρεσε η ποίηση - ακόμη διαβάζω.
Δε μπορούσα, λοιπόν, να τραγουδήσω
κάτι φτηνό.
-- Ο ποιητής Δημήτρης Χριστοδούλου
έφτιαξε το χαρακτήρα μου.
-- Σε αυτόν οφείλω τη γνωριμία μου
με την ποίηση, με τη λογοτεχνία.
-- Δεν είχα σχέση με τη μάθηση
και είμαι ευχαριστημένος
που προσπάθησα να μη μείνω αδαής.
-- Άνοιξα κάποια βιβλία,
γνώρισα ανθρώπους ξεχωριστούς.
Σαράντα χρόνια γεμάτα.
-- Η γενιά μου είχε διωγμούς, στερήσεις,
οικογένειες σε εξορίες.
-- Αγωνία για την επιβίωση,
όχι για το επιπλέον.
-- Υπήρχε ένα κοινό όραμα.
Ύστερα μπήκαν και άλλοι σ' αυτό.
-- Ποιητές και δημιουργοί.
Ήταν οι αιμοδότες.
-- Ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις.
Ακούσαμε Σεφέρη, Ρίτσο, Βάρναλη.
-- Ο λαός αγαπούσε εξίσου
τη ''Συννεφιασμένη Κυριακή'' και το
''Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου.''
-- Πάντα φορούσα λευκά ρούχα.
-- Στον Μεσαίωνα
το λευκό ήταν στοιχείο πένθους.
Είχα πολλά να πενθήσω.
-- Τη ζωή που φεύγει,
αυτό που δεν πάει καλά,
-- τους δικούς μου αγνοούμενους,
τους άλλους στην εξορία.
Λίγες ήταν οι χαρές.
-- Γεννήθηκα στην Καισαριανή.
Εδώ που μένω.
-- Εδώ γονείς, εδώ παιδιά,
εδώ έφυγαν όλοι οι αγαπημένοι,
από εδώ θα είναι το τελευταίο ταξίδι.
-- Εδώ, στην Καισαριανή,
εξοικειωθήκαμε νωρίς με τον θάνατο.
-- Δεν τον προκαλώ
αλλά του λέω περήφανα:
-- ''Δε σε φοβάμαι. Έλα να φύγουμε
και θα τα πούμε στο δρόμο...''
Σαν σήμερα, το 2021, έφυγε από τη ζωή.
...................................................................
Απόσπασμα από συνέντευξη στη Γιώτα Συκκά.
Πηγή: kathimerini. gr
Για την αντιγραφή: Κωνσταντίνος Σιδέρης | Facebook & Δημήτρης Καραφέρης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου